Muhibbî mahlasını kullanan Kanuni Sultan Süleyman’ın şiirlerine bir bakış.

Şair ve alim yönü olan Sultan Süleyman, kendi dönemi içinde ilim adamları ve sanatçılara büyük önem vermiştir. Baki, Zati, Fuzuli gibi divan edebiyatımızın önemli şahsiyetleri yetişmiştir.

Farsça ve Türkçe divanları bulunan Sultan Süleyman, Osmanlı padişahları arasında en çok şiiri bulunan padişahtır. Tam 2.799 adet gazeli bulunmaktadır. Toplamda 15.935 beyiti bulunur. İsterseniz kaleme almış olduğu şiirlerine bir göz atalım.

Saltanat dedikleri ancak cihan gavgasıdır Olmaya baht ü sa’adet dünyede vahdet gibi. (Saltanat dedikleri sadece bir Dünya kavgasıdır. Bu kavga gürültüden uzak yalnızlık gibi büyük saadet ve baht açıklığı olamaz.)

Stanbul’um Karaman’ım diyar-ı mülket-i Rum’um Bedahşân’ım ve Kıpcag’ım ve Bagdâd’ım Horasan’ım. (İstanbul’um, Karaman’ım, Anadolu toprağım. Bedahşan’ım ve Kıpçak’ım ve Bağdat’ım Horasan’ım.)

Tir-i müjgânı gelirse cân verem şükrâne ben Çün görelden ya kaşını olmışam kurbân ana.(Sevgilinin kirpiğinin oku gelirse ben şükrederek canımı veririm. Çünkü yay gibi kaşını gördüğümden beri ben kendimi ona kurban etmişim.)

Mûr gibi pâymal etdirme gel miskinleri Saltanat geçer Süleymân dahi olsan hemçü bâd.(Süleyman da olsan bu saltanat bir gün rüzgar gibi geçer. Gel, zavallıları karınca gibi ayak altında süründürme.)

Ey Muhibbî etme dünya fikrini an ahirin Kande gitdi Husrev ü Cemşid ü Dara Keykubâd.(Ey Muhibbi dünyaya bel bağlama, ahireti düşün. Hüsrev, Cemşid, Dara, Kaykubad nereye gittiler, onlara ne oldu?)

FATİH SULTAN MEHMED’İN ŞİİRLERİ